19. okt, 2015

EEN HART

Beste Geert, beste Halbe,

Een goede titel kiezen voor dit stuk heeft me heel wat hoofdbrekens gekost want wat dekt nu precies de lading zonder direct de inhoud te verraden? ‘Een hart’ vind ik een goede keuze.

Jullie hebben beiden, ieder vanuit jullie verschillende invalshoeken, grondige bezwaren tegen het feit dat Nederland vluchtelingen opvangt en tegen de manier waarop dat gebeurt. Ik noem dat ‘NIMBY’-gedrag. ‘NIMBY’, voor het onwaarschijnlijke geval dat jullie die term niet kennen, staat voor ‘Not In My Back Yard’, letterlijk: niet in mijn achtertuin. Daarmee wordt bedoeld dat iemand de oplossing van een probleem wel ziet, het er ook wel mee eens is, maar het vooral niet in zijn of haar directe omgeving wil hebben.
Terug naar de vluchtelingen. Omdat er meer asielzoekers, vluchtelingen, naar Nederland ko-men dan verwacht is het COA gedwongen in samenspraak met diverse gemeenten noodop-vang te regelen omdat reguliere asielzoekerscentra vol zitten en zij die inmiddels een verblijfs-vergunning hebben niet kunnen doorstromen de samenleving in. En op het moment dat bur-gers in de buurt van een geplande locatie voor noodopvang daar lucht van krijgen komen ze in een deel van de gevallen in verzet. Natuurlijk, de vluchteling moet érgens opgevangen wor-den, maar toch niet hier..? Ziedaar ‘NIMBY’.
Het vuurtje van ‘Nimby’ stook jij Geert, handig op. Heel handig, ik kan niet anders zeggen. Inspelend op de angst en onzekerheid van mensen die het, na alle klappen van de bijna voorbije crisis, ook niet meer weten, spiegel jij de maatschappij een beeld voor waarin de opvang niet vol zit met vluchtelingen maar met gelukszoekers. Gelukszoekers zijn het, want als je vlucht voor het geweld in bijvoorbeeld Syrië dan ben je in Turkije al veilig. Maar nee, deze economische vluchtelingen blijven niet in Turkije, ze komen naar Nederland, het achtste veilige land dat ze op hun route vanuit Griekenland tegenkomen. En ze komen om te profiteren van onze hard bevochten sociale voorzieningen. Voorziening die in jouw optiek toch vooral voor de eigen bevolking bedoeld zijn. Daar komt bij dat deze lieden vast en zeker terroristi-sche motieven hebben. Het zijn immers moslims en die doen toch niet anders? Grenzen dicht, dat is de enige oplossing die je ziet. En vooral dat ‘tuig’ opvangen in de regio, waar ze lekker moslims onder elkaar kunnen zijn. Alles beter dan dat ze hierheen komen.
Opvang in de regio zou op zich nog wel te begrijpen zijn als alternatief voor opvang hier, ware het niet dat de regio al zoveel vluchtelingen opvangt. Turkije bijvoorbeeld telt al dik anderhalf miljoen asielzoekers. En voor de opvang van die en mogelijk nog meer vluchtelingen, of de verbetering van bestaande opvang, is geld nodig. Veel geld. Dan is het vreemd dat je stampij maakt als Nederland in Europees verband met Turkije in overleg gaat, juist voor de opvang in de regio, en daar 3 miljard euro voor beschikbaar stelt. Politici zijn volgens jou kennelijk ‘knettergek’ geworden.
En dan je stelling dat we écht geen vluchtelingen meer kunnen opnemen, dat Nederland vol is. Ik heb er de cijfers van het COA eens bijgehaald. Op 12 oktober 2015 was de bezetting van de centrale opvang 39.204 personen. Vergelijk dat met de 83.801 personen in 2001 en je ziet dat het best meevalt. En zelfs al zouden het er honderdduizend worden, dan nog is dat (bij een bevolking van 16 miljoen) nog maar 0,625% van de Nederlandse bevolking, of anders gezegd: zes en een kwart persoon op de duizend. Moet te doen zijn, toch?

Dan richt ik me tot jou, Halbe. Wellicht uit angst voor het virtuele electorale gewin dat Geert met zijn oproepen tot verzet schijnt te hebben heb jij je uitgesproken voor versobering van de regelingen voor statushouders. Geen asielzoekers, maar statushouders dus. Containerwoningen zijn goed genoeg voor hen. En vooral geen bijstandsuitkering, zorgtoeslag of andere voorzie-ningen. Dat is alleen maar een gevaar voor, nee, een aanslag op de Nederlandse welvaart. Beter is het om deze mensen van een dagelijks leefgeld te voorzien. En werken? Nou nee, we moeten vooral uitkijken voor verdringing op de arbeidsmarkt. Deze nieuwe arbeidskrachten zouden eens banen kunnen krijgen waar de zeshonderdduizend werklozen al zo lang op zitten te wachten.
Halbe, statushouders zijn mensen die na een rechtvaardige procedure het recht hebben gekregen zich in Nederland te bevinden. En zoals je weet worden in dit land ‘Allen die zich in Nederland bevinden, in gelijke gevallen gelijk behandeld’. Je weet vast wel waar ik dat vandaan heb. Misschien kun je me eens laten zien waar het staat dat ‘zich in Nederland bevinden’ permanent moet zijn, of een bepaalde periode geduurd moet hebben voordat er sprake kan zijn van ‘gelijke gevallen’, en hoe lang die periode vooraf dan is? Bovendien wil ik je artikel 23 van het vluchtelingenverdrag in herinnering brengen, waarin staat dat ‘De Verdragsluitende Staten de rechtmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen op dezelfde wijze zullen behandelen als de onderdanen...’ Als ondertekenend land hebben we ons er dus toe verplicht!

En dan de arbeidsmarkt. Op dit moment mogen statushouders geloof ik niet werken, bang als we zijn voor verdringing. Laten we even aannemen dat er geen sprake is van oneerlijke con-currentie, zoals willen werken onder het cao-loon of zo. Dan zal de statushouder die een baan krijgt daar waarschijnlijk beter geschikt voor zijn dan een andere kandidaat. Of, en dat lijkt meer in de rede te liggen, de statushouder neemt werk aan waar de ‘Henk en Ingrid’ van Geert te beroerd voor zijn, zich te goed voor vinden. Het mechanisme waardoor een werkge-ver een statushouder boven het ‘eigen volk’ kan verkiezen heet ‘vrije markt’ Halbe, en dat zou jou als liberaal toch moeten aanspreken. Nee, Halbe, ik zeg het Emile Roemer na, met deze aanpak creëer je tweederangs burgers en dat moeten we met z’n allen niet willen.

Geert en Halbe. In tegenstelling tot jullie ben ik niet van ‘NIMBY’. Als er geschikte locaties zijn moeten die vooral voor opvang worden gebruikt, zeker als het een noodmaatregel is totdat meer permanente opvang geregeld kan worden. Je kunt deze mensen gewoonweg niet in de kou laten staan. Ik ben blij dat ik in een land mag leven dat in de wereld bekend staat als één van de rijkste, want dat is het ook. En ik gun dat genoegen ook aan anderen, zeker als die an-deren uit een traumatische situatie komen. Dan moet je, vind ik, ruimhartig zijn.
Ik ben er trots op dat een vluchteling voor Nederland kiest om een nieuw bestaan op te bou-wen, boven landen als Turkije, Griekenland, Macedonië, Hongarije, Servië, Oostenrijk, Italië of noem ze maar op. Kennelijk hebben wij iets dat die landen (en jullie beiden) missen: een hart. Een gewoon warm kloppend menselijk hart dat zich niet voor kan stellen, niet voor wíl stellen, hoe het moet zijn om je vaderland, je vrienden, vaak je hele familie op je vlucht te moeten achterlaten. Een hart dat zoveel als maar enigszins mogelijk is een warm welkom wil heten aan allen die hier een goed heenkomen zoeken, die hier op veiligheid en de opbouw van een nieuw bestaan hopen.

Tenslotte een vraag: is jullie hart even hard als de (economische) vluchteling niet uit Syrië, maar bijvoorbeeld uit Argentinië, Brazilië, Chili of Midden-Amerika komt? Ben benieuwd naar het antwoord.

© Cees Geluk, oktober 2015